Af ve Mağfiret için Dua ve Okunuşu

Af: Günaha ceza vermemektir. Mağfiret ise: tamamen örtmektir. Bu nedenle af, mağfiret ve âfiyet için çok duâ etmelidir. Hatta kişi af ve afiyet içinde olduğundada Allah’a bol bol şükretmesi ve buna göre’de farz ve iyiliklere ehemmiyet vermelidir.

Mağfiret: Ğafur veya Ğaffar isminin tecellidir. Affetmek ise: Afüv isminin tecellisidir.

ĞAFUR: Mağfiret eden, yargılayan, suçları bağışlayan, affeden, insanların beğenilmeyen taraflarını gizleyendir.

AFÜV: Günahları silip, sahibini cezalandırmaktan vazgeçen manasına gelmektedir.

Ayrıca Kur’an-ı Kerim’de, Cenâb-ı Hakk’ın kullarına karşı mağfiret sahibi olduğundan bahseden ayetlerin birinde şöyle buyuruluyor: “Doğrusu Rabb’in, insanların zulümlerine rağmen onlara mağfireti vardır. Rabb’inizi cezalandırması ise çetindir” (er-Ra’d 13/6).

Bazı kere bir günaha ceza verilmekten vazgeçilir ama günah açıklanır ve yüze vurulur. İşte bu aftır. Mağfirette ise, günah açıklanmaz ve yüze vurulmaz. Günahtan tamamen vazgeçilir. Müslüman bunların affını ve mağfireti için dua edeceği ve aşağıda hazırladığımız duaları ile Yüce Allah’tan Af ve Mağfiret diliyebilir.

TÜRKÇE OKUNUŞU : “Allahümme rab-benâ âti-nâ fiddünyâ haseneten ve fil-âhıreti haseneten ve kı-nâ azâbennâr”dır.

TÜRKÇE ANLAMI : “Ey rabbimiz! Bize bu dünyada da iyilik ver, öteki dünyada da iyilik ver; bizi cehennem azabından koru” derler.” (Bakara suresi , 201. ayet)

Her zaman şu mağfiret duâsını okumalıdır:



TÜRKÇE OKUNUŞU :
 “Allahümmağfir lî ve li-âbâî ve ümmehâtî ve li-ebnâî ve benâtî ve li-ihvetî ve ehavâtî ve li-ecdâdî ve ceddâtî ve li-a’mâmî ve ammâtî ve li-ahvâlî ve hâlâtî ve li-zevcetî ve ebevey-hâ ve li-esâtizetî ve lil-mü’minîne vel-mü’minât vel hamdü-lillâhi Rabbil’âlemîn!” (Kadın okursa, zevce-tî yerine zevcî ve ebeveyhâ yerine, ebeveyhî demelidir.)

TÜRKÇE OKUNUŞU : Allahü Teâlâ’nın mağfiretine sığınarak, “Allahümme magfîretüke evsa’u min zünûbî ve rahmetüke ercâ indî min amelî” duâsım da okumalıdır.

TÜRKÇE ANLAMI : (Yâ Rabbî! Mağfiretin, benim günahlarımdan daha geniştir. Rahmetin, bana, amelimden daha ümmîd vericidir.) demektir.